Milliyet Gazetesi’nin haberine göre Devlet Bakanı ve Başmüzakereci Egemen Bağış ile Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Nimet Çubukçu, AKP’nin Beşiktaş Çarşı’daki seçim irtibat bürosunun açılışına katıldıktan sonra esnaftan kendi adayları Sibel Çarmıklı için destek istemişler. Bu sırada ekonomik krizden yakınan ve işlerin iyi olmadığından bahseden bir balıkçıyı Bağış şu cümlelerle cevaplamış: “Hep birlikte bu süreci atlatacağız. Hatırlarsınız, vaktinde adamın biri bir anayasa kitapçığı fırlatmıştı”. Bunun üzerine balıkçı “O adamın biri değil, cumhurbaşkanıydı.” diyerek yanıt vermiş.
Egemen Bağış’ın 10. Cumhurbaşkanımız Sayın Ahmet Necdet Sezer’den “Adamın biri” diye bahsetmesini yadırgayabilir ve klasik AKPli tavrı olarak niteleyebilirsiniz. Yüzde 47 oyu padişahlık tuğrası sanıp kendilerini Kaf Dağı’nda gören, vatandaşa küfür etmenin halktan biri olmanın göstergesi olduğunu düşünen AKP anlayışı.. Fakat ben bunu çok farklı görüyorum ve Sayın Bağış’a hak veriyorum(!)
Kurduğumuz cümlelerde her zaman vurgulamak istediğimiz kelimeleri ön plana çıkarırız ve genelde de bu kelimeyi yüklemden önce kullanırız. Bazen de farklı kelimeler, sıfatlar kullanırız insanların özellikle vurgulamak istediğimiz yönleri için. Bence burada da Sayın Bağış, Sayın Sezer’in “Adam Gibi Adam” olmasını vurgulamak istemiş(!). Zira kendi partisinde görmesi pek mümkün olmadığı için Sayın Sezer’i bir kez daha onore etmek istemiş(!). Kaldı ki insanları genelde övgüler yüceltirken zaman zaman hakaretler, iftiralar vs. de yüceltebilir. Bu durumu açıklayan atasözlerimiz de mevcut: “Kedi uzanamadığı ciğere mundar dermiş” ya da “Meyve veren ağacı taşlarlar” gibi. Demek istediğim bu gibi durumlarda önce lafı söyleyene sonra laf söylenene bir bakarsınız, iki tarafı güzelce süzersiniz. Aradaki farkı görünce de ki bu da siyahla beyaz kadar barizdir, laf söyleyene dönüp acıyan gözlerle bakarak “Hadi canım sen de..” der, güler geçersiniz. Bu konu ile ilgili olarak da bize söyleyecek tek şey kalıyor: “İlahi Egemen, sen beni güldürdün Allah da seni güldürsün.. Hadi canım sen de…”
Murat Berke
